Nood aan een duidelijk kader!

Maandag 10 Maart 2014

Tot 2002 bestond in België geen specifieke wet waarin de rechten van de patiënt waren vastgelegd. Patiënten hadden toen echter wel al rechten, doch deze werden afgeleid uit rechtsbeginselen, bepalingen van de Grondwet, het strafrecht, het gemeen recht, …

Het hoeft niet gezegd dat dit vaak aanleiding gaf tot verwarring. Des te meer aangezien de verschillende bronnen ook vaak verschillende informatie naar voren brachten. Bovendien mag men ook niet vergeten dat de patiënt steeds meer aan belang heeft verworven en dat de arts de voorbije decennia zijn monopoliepositie meer en meer diende af te staan. Het is immers een vaststaand feit dat de patiënten steeds mondiger worden en er bijgevolg veel meer op de strepen wordt gestaan wanneer men zich onheus behandeld voelt.

Er was dus nood aan een algemene tekst waarin een duidelijker overzicht werd gegeven van de rechten van de patiënt.

De wet van 22 augustus 2002 betreffende de rechten van de patiënt, die op 6 oktober 2002 in werking is getreden, legt de rechten van de patiënten op een overzichtelijke manier vast in het kader van de individuele relatie die de patiënt met zijn beroepsbeoefenaar aangaat.

Hij bepaalt immers duidelijk aan welke regels de zorgverstrekker zich dient te houden en waarop u als patiënt kan rekenen.

Onder zorgverstrekker dient trouwens niet enkel uw arts verstaan te worden, maar ook uw tandarts, uw apotheker, uw vroedvrouw, uw kinesitherapeut, uw verpleger, ….

Het belang van deze wet vertaalt zich vooral in de mogelijkheid om deze rechten ook effectief te kunnen laten gelden wanneer dit nodig is. De naleving van de rechten wordt immers gegarandeerd: als uw rechten geschonden worden, kan u met uw klacht naar een ombudsdienst om samen een oplossing te zoeken voor uw probleem.

Lees zeker ook:

• DNR-code