DNR-code

Maandag 10 Maart 2014

In ziekenhuizen dienen frequent beslissingen te worden genomen in verband met het al dan niet reanimeren van patiënten. In overleg met de Commissie Medische Ethiek is een reanimatiebeleid gegroeid om te vermijden dat patiënten die in een medisch uitzichtloze situatie verkeren, nodeloos gereanimeerd worden of op de afdeling Intensieve Zorgen terechtkomen.

De gebruikte code hiervoor is DNR (DNR=‘Do Not Resuscitate’, ‘Do Not Reanimate’ of ‘Reanimeer Niet’) en handelt over de afbouw of het stopzetten van een therapie of het niet meer opstarten van een (nieuwe) therapie edm.

Met deze code geven de artsen aan wat er voor een bepaalde patiënt(e) nog wenselijk en zinvol is qua therapieverstrekking.
 
Er wordt onderscheid gemaakt tussen volgende DNR-codes:

• code 0:  er is geen therapiebeperking, de patiënt wordt maximaal behandeld.
• code 1:  In deze situatie krijgt de patiënt alle nodige levensverlengende medische zorgen, maar ingeval van een hartstilstand zal geen hartmassage of elektrische defibrillatie (verklarende woordenlijst) meer toegepast worden.
• code 2: er wordt niet meer gereanimeerd en de bestaande medische zorgen worden ook niet meer uitgebreid, de specifiek aangeduide levensverlengende behandelingen worden niet meer gestart.
• code 3: er wordt niet meer gereanimeerd, er wordt geen enkele levensverlengende behandeling nog gestart en de lopende levensverlengende behandelingen worden afgebouwd/gestopt , meestal in het licht van een naderend en onafwendbaar     levenseinde.

Deze DNR codering wordt, in overleg met andere zorgverleners, door de arts ingesteld.  Een DNR-besluit wordt zoveel als mogelijk gecommuniceerd met de familie en de patiënt. De patiënt kan dit onderwerp ook steeds zelf met zijn/haar arts bespreken.